De paardenbloem laat zich veelvuldig zien!
Gelukkig maar, ze is enorm helend voor onze paarden. De diepe wortel zit stevig verankerd in de grond, het is soms lastig om de wortel er in zijn geheel uit te krijgen.
Momenteel bloeit ze uitbundig, een feest om naar te kijken! Ze wordt veel geplukt. Dat is fijn. Wat de Polderheks minder fijn vind, is dat heel veel bloemen geplukt worden om te drogen. Lieve mensen, dat wordt niets, alles veranderd in pluis! Zo heeft niemand er wat aan.
Als je paardenbloemen wilt drogen, dan droog je de blaadjes, of in het najaar de wortel.
Op plekken waar veel paardenbloemen staan, is het prima om de bladeren te plukken, of met een onkruidsteker de wortel eruit steken. Even goed afspoelen en aan je paard geven.
Sommige paarden willen alleen de blaadjes hebben. Op een stagedag stak ik een paardenbloem uit en het paard tufte de blaadjes eruit en at de bittere wortel helemaal op. Prachtig om te zien! Dat had ik niet verwacht! We denken al snel dat de malse blaadjes een lekkernij zijn. Dieren zijn heel goed in staat om de kruiden tot zich te nemen die ze nodig hebben.
De wortel is in staat om diep te komen. Ze bevat inuline, een stof die verzorgend is voor de darmen. De bittere stof helpt de lever te reinigen.
Naast reinigende eigenschappen, is de paardenbloem zeer mineraliserend. De mineralen zitten in de blaadjes verstopt.
Het is dan ook geen wonder dat de Polderheks op consult geregeld vraagt of er een onkruidsteker in de buurt is!
De paardenbloem is een graag gezien kruid door mij. Ik heb haar echt op waarde weten te schatten. Ik vond haar boers, te fel, en te algemeen. En hier is helemaal niets mis mee.